Er zijn veel manieren om te stoppen met roken.
Koud stoppen. Aftellen. Pleisters, kauwgom, boeken, hypnose.
Maar voor mij begon het allemaal met één ding: kiezen.
En niet kiezen omdat iemand anders dat wil. Niet omdat het maandag is of omdat het moet.
Maar omdat ík het wil.
En even voor de duidelijkheid: ik ben absoluut geen stop-met-roken-goeroe.
Ik heb dit al tientallen keren geprobeerd, op alle mogelijke manieren.
Maar deze keer voelt anders.
Omdat ik zoveel heb geleerd over mezelf de afgelopen jaren – door mijn energetische werk, door anderen te lezen en begeleiden – dat ik nu voel:
Het is tijd om diezelfde zorg en liefde aan mezelf te geven.
Het gesprek in mijn hoofd
Eigenlijk was dit gesprek er al járen.
Aan de ene kant die zachte, bijna moederlijke stem die zei:
“Je weet dat je dit eigenlijk niet meer wilt. Het voelt niet lekker meer, smaakt soms niet eens fijn.”
En aan de andere kant de stem van mijn verslaving, die altijd met een grotere mond binnenkwam:
“Aaaah joh, feestje dit weekend! We roken nog ff door!”
En hoe irritant ook… beide stemmen hadden hun charme.
De ene gaf me rust en zelfzorg.
De ander gaf me een excuus voor “gezelligheid” en uitstel.
Waarom ik iets nodig had om in te geloven
Ik wist dat ik wilde luisteren naar die eerste stem.
Maar de verslaving had jarenlang de luidste stem gehad.
Dus ik had iets nodig om mijn eigen keuze kracht bij te zetten.
Weken van tevoren besloot ik:
In het vliegtuig naar Colombia druk ik mijn laatste peuk uit.
Dat gaf me twee dingen:
-
Ruimte – ik mocht tot die tijd nog roken zonder het gevoel dat ik “faalde”.
-
Kracht – ik werkte ergens naartoe dat ik zelf had gekozen, op mijn moment.
Lief zijn voor jezelf… maar écht
Roken voelde voor mij vaak als een beloning.
Een momentje voor mezelf.
Maar als ik eerlijk ben: was het niet gewoon straf?
Het is niet goed voor me.
Ik had er nul controle over.
En toch deed ik het, terwijl ik absoluut niet wil leven met de gedachte dat ik mezelf misschien ziek maak.
Waarom gaf ik mezelf die ‘zorg’ wél in de vorm van een sigaret, maar niet in de vorm van echte liefde en zelfzorg?
Als ik anderen kan helpen, spiegelen en begeleiden naar meer bewustzijn…
dan mag ik dat toch ook voor mezelf doen?
Deze keer gaat het dus niet om discipline of strenge regels.
Het gaat erom dat ik lief genoeg voor mezelf ben om te zeggen:
“Dit is niet de manier waarop ik voor mezelf wil zorgen.”
De magie van je eigen moment kiezen
Die keuze was mijn eerste laag.
Niet stoppen omdat het moet, maar stoppen op mijn manier.
Met een plan dat paste bij mijn energie.
En dat maakte alle verschil: ik voelde geen dwang, maar motivatie.
💭 Reflectievraag voor jou:
Als jij een gewoonte hebt waar je van af wilt…
Wat zou jouw “vliegtuigmoment” kunnen zijn?
Iets dat jij kiest, dat bij jouw leven past, en dat je de kracht geeft om echt te beginnen.
