Stoppen met roken was voor mij niet alleen een lichamelijke detox.
Het was een mentale en energetische reset.
Want zodra de rook wegviel, viel er nog iets weg: al mijn smoesjes.
Ik had jarenlang geloofd dat die peuk mijn me-time was, mijn beloning. Maar in werkelijkheid was het vaak mijn excuus om niet te hoeven doen wat ik eigenlijk écht wilde.
Roken als dekmantel
Neem mijn reikikamer. Ik wilde daar al zo vaak gaan zitten om te mediteren. Maar in mijn achterhoofd zat altijd: ja, maar straks wil ik toch een peuk. En dat voelt niet rein, dus laat maar.
Klinkt misschien onbenullig, maar dit is hoe ik mezelf jarenlang heb klein gehouden.
En dat besef kwam keihard binnen: hoe vaak had ik mijn dromen en verlangens uitgesteld, alleen maar omdat ik vastzat in mijn eigen patronen?
De echte detox
De echte detox begint pas als de smoesjes wegvallen.
Dan sta je ineens in de stilte.
Niet meer kunnen weglopen naar buiten “voor even rust”.
Niet meer kunnen vluchten in een sigaret of een poetsbui.
En weet je wat ik merkte? Dat die stilte confronterender was dan de ontwenningsverschijnselen.
Want in die stilte moest ik mezelf aankijken.
Durven zijn = oude verhalen loslaten
Ik heb in mijn leven al zoveel trauma’s, triggers en lagen aangepakt.
Zoveel processen doorgewerkt.
En toch… kwamen sommige patronen steeds terug.
Op vakantie besefte ik: misschien hoef ik niet nóg meer op te lossen.
Misschien is het tijd om gewoon te zijn.
Niet meer denken: ik ben nog zo omdat ik dat en dat heb meegemaakt.
Maar: ik heb mijn jeugd gehad, ik heb mijn proces gedaan, en nu mag ik mijn eigen leven leiden.
Durven zijn betekent: niet langer laten bepalen wie ik ben door mijn verleden, mijn patronen of mijn verslaving.
Maar ruimte maken voor wie ik nú ben.
De praktische kant (die vaak onderbelicht blijft)
Wat ik pas echt bizar vond, waren de gedachten die ik ineens níet meer had.
Geen berekeningen meer: hoeveel peuken heb ik nog? Waar mag ik straks roken? Kan ik nog even een pakje halen?
Dat hele logistieke rook-systeem viel weg.
En daardoor… kwam er ruimte.
Niet alleen in tijd, maar ook in energie.
Want je beseft niet hoe vermoeiend het is om continu met een verslaving mee te plannen.
En toen kwam de échte vraag
Wat doe ik met die ruimte?
Daar zit de essentie van deze laag.
Want ruimte klinkt leuk, maar het confronteert ook.
Want dan komt de stem die zegt: oké San, nu is het tijd om écht te doen wat je altijd al wilde. Geen smoesjes meer.
En eerlijk? Dat is soms enger dan stoppen met roken zelf.
Mijn uitnodiging aan jou
Vraag jezelf eens af:
– Waar hou jij jezelf nog klein met smoesjes?
– Welke oude verhalen gebruik je om niet te hoeven doen wat je diep van binnen wél wil?
– En wat zou er gebeuren als je die smoesjes wegneemt… en je de stilte aandurft?
📖 Dit is deel 4 van mijn reeks Stoppen met Verdoven.
Lees ook de eerdere lagen of bekijk mijn filmpjes voor de korte versies op Instagram of Facebook @interessanne_
