Stoppen met verdoven – Laag 2, Geloven in je keuze

LAAG 2 – Geloven in je keuze

De keuze was gemaakt.
Niet omdat iemand anders het wilde.
Niet omdat het maandag was.
Niet omdat het moest.
Maar omdat ik voelde: dit is het moment.
En als ik iets geleerd heb over stoppen met verdoven (of het nu roken, eten, scrollen of poetsen is), dan is het dit: kiezen is één ding… maar geloven in die keuze is wat hem sterk maakt.

Het gesprek in mijn hoofd
Toen ik besloot: in het vliegtuig naar Colombia gaat mijn laatste peuk uit, voelde ik meteen twee stemmen.
De eerste, zachte stem:
“Goed zo, San. Dit wil je echt. Dit gaat je ruimte geven.”

En de andere, veel luidere stem van mijn verslaving:
“Serieus? Geen peuk meer? Come on… we hebben nog zóveel feestjes in ons!”

En eerlijk? Die tweede stem was jarenlang mijn favoriete gesprekspartner.
Want die gaf me altijd een excuus. Altijd een reden om het nog even uit te stellen.

Waarom ik het beeld nodig had
Ik wist dat ik mijn nieuwe keuze moest ‘voeden’.
Dat ik iets nodig had om mezelf keer op keer aan te herinneren: dit doe je voor jou.
En daar zat ik dan, in het vliegtuig. Klotsende oksels van de vliegangst.
Terwijl we opstegen, visualiseerde ik dat ik met mijn nieuwe versie op vakantie ging —
vrij van binnen, geen lijntjes meer naar de verslaving.

Mijn oude versie? Die stond op een rots op Curaçao, peuk in de hand, mascara onder haar ogen, een beetje sip.
Ik zwaaide nog even. 👋
En vloog verder.

Waarom visualiseren werkt (zelfs als het zweverig klinkt)
We praten de hele dag tegen onszelf.
We bedenken verhalen, scenario’s, soms complete soapafleveringen in ons hoofd.
En vaak geloven we die ook nog.
Jarenlang heb ik geloofd dat mijn verslaving sterker was dan ik.
Dat ik geen controle had.
En guess what? Dat geloof maakte het waar.

Het mooie is: als je dat kan geloven… kun je ook het tegenovergestelde geloven.
Dat jíj de touwtjes in handen hebt.
Dat jíj kiest wie er in jouw hoofd het laatste woord krijgt.

Tip: zo maak je je keuze sterker
Bedenk een beeld dat jouw keuze symboliseert (zoals mijn ‘oude ik op de rots’).
Geef het emotie — laat het grappig, verdrietig, krachtig of ontroerend voelen.
Herhaal het elke keer dat je twijfelt.
Praat terug — als je verslaving roept, antwoord je vanuit je nieuwe ik.
Check je geloof — vraag jezelf: geloof ik nu mijn oude verhaal, of mijn nieuwe?
Reflectievraag voor jou:
Waar geloof jij in als het moeilijk wordt?
En wat zou er gebeuren als je dat verhaal herschrijft?

Laat een reactie achter